گروهی ازاخترشناسان با رصد منظومه های ستاره ای اسمان ، با تلسکوپ های

 

 پرتوان موجود درشیلی واریزونا ، متوجه شدند سیارات پرجرمی مانند مشتری ،

 

 درمرزهای دورتر منظومه های ستاره ای نادرند . از سال 1374/1995 ،

 

 اخترشناسان با روش های غیر مستقیم ، سیارات غولپیکر بسیاری را ، که درنزدیکی

 

 ستاره مادر خود هستند ، یافتند . کشف این سیارات ، که به انها مشتری های داغ گفته

 

 می شود ، با انچه درمنظومه شمسی است ، مغایرت دارد؛ سیاراتی به اندازه مشتری

 

 یا پر جرم تر اما درفواصلی به نزدیکی عطارد ازستاره مادر .

 

روشی که دران زمان استفاده می شد ، روش غیر مستقیم سرعت شعاعی بود که بنابر

 

 جابه جایی های جزئی ستاره ، متوجه می شدند همدمی دارد . اما این روش فقط برای

 

 سیاراتی که نزدیک ستاره مارد خود بودد ، کارامد .

                                                                                                               منبع : ماهنامه نجوم